Ceremonia ślubna

Kościelną część otwiera wejście Młodej Pary do świątyni. Goście są już w środku, a rodzice nowożeńców zajmują pierwszy rząd ławek. Później przyszli małżonkowie albo sami podchodzą do ołtarza, gdy pojawi się tam ksiądz, który ich wita albo odwrotnie – to kapłan wraz z ministrantami podchodzi do nich i wita, prowadząc do ołtarza. Zostaje jeszcze trzecia wersja, którą najczęściej znamy z filmów romantycznych czyli Pannę Młoda do ołtarza prowadzi jej ojciec, podczas gdy Pan Młody wraz ze świadkami czeka już tam. A następnie „przejmuje” narzeczoną od przyszłego teścia. Warto któryś z tych zwyczajów wcześniej ustalić z księdzem, podobnie jak dalszy ciąg ceremonii.

ceremonia-ślubna-8Centralne miejsce w kościele przeznaczone jest dla Młodej Pary, a tuż za nią, bądź po bilach zasiadają świadkowie. Msza święta się różni się od zwykłej jedynie częścią zaślubin oraz czytaniami fragmentów Pisma Świętego. Przy tych ostatnich można zaangażować kogoś z rodziny, bądź najbliższych znajomych, jeśli zgodę na to wyrazi ksiądz. Można też liczyć na to, że kapłan w odpowiednim momencie da bohaterom uroczystości znać, kiedy mają wstać, bądź usiąść.

Najwięcej nieprzewidzianych emocji towarzyszy oczywiście już złożeniu samej przysięgi przez narzeczonych. Zapomniany tekst, łzy, śmiech – nie ma na to recepty. Jako pierwszy pobłogosławioną obrączkę nakłada mąż na serdeczny palce prawej ręki żony. To samo potem robi żona. Po błogosławieństwie Młoda Para – jeśli bierze ślub konkordatowy – składa podpis pod aktem ślubu. To samo czynią świadkowie. Po wyjściu z kościoła na świeżo poślubionych czekają już zazwyczaj goście z kwiatami i życzeniami. Młoda Parę obsypuje się kwiatami, ryżem lub monetami.